Categorie: Persoonlijk

Dienblad

SabZiel: Erfenis van creativiteit

Mijn oma

Na een halfjaar schrijven is dit het moeilijkste bericht wat ik heb gemaakt. Heel persoonlijk, omdat het gaat over mijn oma. Vorig jaar stonden leven en dood dichtbij elkaar. Mijn oma’s overleden kort na elkaar en ik was hoog zwanger/net bevallen. Mijn oma was heel creatief. Ze schilderde, gaf cursussen in houtsnijwerk en op het einde maakte ze al bibberend nog steeds kaarten om naar iedereen te versturen. Als kind zag ik haar werk terug op de boerderij: het bakje van de vorkjes, de gehaakte witte kleedjes om de tafels (wie kent ze niet) en een stoofje van vroeger voor in de kerk.

Na haar overlijden kwam de vraag wat ik graag van haar wilde hebben. Niemand had interesse getoond in het houtsnijwerk (tot mijn verbazing), dus graag! Zo was ik een schat rijker aan creatieve inspiratie en deze deel ik uiteraard graag met jullie. Na de verkoop van haar huis kwam de erfenis rond. Ook ik kreeg van mijn ouders een deel. Hierdoor kon ik iets doen waar ik eigenlijk niet eerder over na had gedacht: het opzetten van mijn eigen creatieve bedrijf.

Een erfenis van creativiteit

Een erfenis dus die zorgde voor een overdracht van creativiteit en financiën voor SabZiel. Eigenlijk was de naam makkelijk bedacht. Mijn vorige blog heette ook SabZiel en graag ga ik door op hetzelfde spoor. Ik wil mijn creativiteit ontdekken, uitbreiden en samenwerken met de meest creatieve mensen in Nederland en Europa. Eerlijke producten, handgemaakt of ontworpen, speciaal voor de kleinste generatie in ons land: baby’s. Wat mooi kan leven zijn. Dus proost ik niet alleen op de opening van SabZiel, op Sint Patrick’s day, op mijn schoonbroertje (die vandaag jarig is), maar ook op mijn bron van inspiratie en als erfgenaam: proost, oma! En voor jullie lezers: de winkel is open! Thuis vieren wij een feestje voor genodigden.

Dus:

“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” – Mahatma Gandhi

Chess Cake

Birthday baking: Chess cake & blondies

Chess Cake

Het was de verjaardag van manlief. Eigenlijk wilde hij zijn verjaardag samen met die van onze baby vieren. Maar wat onverdeelde aandacht van vrienden en familie (in hoeverre dat mogelijk is met een baby) is best fijn op zijn tijd. We bakten samen een taart. Ik bedacht het idee en de constructie en hij hielp met de uitvoering. Schaakstukken van chocolade gemaakt in ijsblokvormpjes. De cake werd wit met zwarte blokjes bekleed van marsepein. De cake was in blokstructuur dankzij een truc die ik vond op Pinterest. Een ronde springvorm walnotencake én een ronde springvorm koffiechocolade cake. Met een uitsteekring en een mes stak ik een ring uit en huup, huup, barbatruc! Tussen de twee lagen cake deed ik een limoenbotercrème om het geheel iets frisser en minder zoet te maken.

“Without the element of enjoyment, it is not worth trying to excel at anything.” – Magnus Carlsen

Blondies

In november bakte ik blondies. Schoonmama was jarig dus nam ik wat mee voor bij de koffie. Na wat bladeren door kookboeken was de keuze snel gemaakt. Snel, makkelijk en passend voor de jarige (qua smaak en haarkleur). Het werden dus blondies: de tegenhanger van de brownie. Niet met pure chocolade, maar met witte chocolade en in dit geval met pecannoten. Een recept van de Hummingbirds.

Eigenwijs als ik ben, pak ik het een tikkeltje lui en groter aan. Ik bak ze in een braadslede en daarom iets korter (ongeveer 30 minuten ipv 35-40). Het resultaat is tot noch toe zoals ik ze wil; onweerstaanbaar voor manlief. Althans, manlief eet graag alle randen op bij het snijden in vierkantjes. Nadat alle randen op waren gegeten was er nog één stukje die toch echt niet helemaal perfect vierkant was. Dus die verdween ook. Vervolgens de overgebleven blondies netjes op een schaal verpakt in plastic. Als zoete koekjes gingen ze over de toonbank… of eigenlijk salontafel.

“All you need is love.. but a little chocolate now and then doesn’t hurt.” – Charles M. Schulz

Boer Tom & ezel Erik

Haken: Handpoppen & Splinter de vos haakpakket

Handpoppen haken: Boer Tom en ezel Erik

De handpoppen van Stefanie Trouwborst-Wijers zijn helemaal hip in hakend Nederland. Alle dieren van de boerderij kunnen gehaakt worden, van varken tot ezel. Als echte Achterhoeker kan ik dan niet achterblijven. Aangezien mijn roots liggen in Zutphen: mijn geboorteplaats. We woonde daar totdat mijn vader moest verhuizen voor zijn werk. Vaak gingen we op bezoek in Eefde, waar mijn opa en oma een boerderij en camping hadden. Helaas zijn ze beiden niet meer bij ons, maar de trots voor de prachtige natuur en het leven erin draag ik zeker mee.

Zoals het op stelten lopen op het deel, springen op de trampoline, rennen over de camping en de hond die altijd blaffend stond te wachten. Ook was er een luik naar beneden naar de kelder waar het koud was en het volgens de neven spookte. Oehhh: wat was dat spannend! Aangezien opa in een rolstoel zat mocht ik hem rijden over het pad met alle kuilen. Dan ging opa, hobbel, hobbel, vrolijk in rolstoel over het pad met mij trots duwend (niet wetende dat opa eigenlijk half door elkaar geschud werd). Daarom wilde mijn oom zo graag ook duwen…

Na dit reisje terug in de tijd in mijn gedachten even terug naar de handpoppen. De handpoppen zijn een uitdaging door de fluffy garen, genaamd Sweetheart Soft van Scheepjes. Na een aantal keren het garen weggegooid te hebben, kapot getrokken te hebben en veel oefenen is het gelukt! Ezel Erik is af! De steken kun je na één pop maken goed zien zitten, maar in het begin zag ik door al het fluffy-garen geen steek meer. Tegelijkertijd was ik bezig met Boer Tom. Gek genoeg had boer Tom geen mond dus verzon ik die. En een goed boerderij verhaal begint met een boer en een ezel.

“Van ene lompe boer die met zijn ezel voer.” – Jan Bols

Splinter de Vos

Van de boerderij naar een vos. Ik kreeg namelijk voor Sinterklaas een haakpakket Splinter de Vos. Heel handig; wol, veiligheidsoogjes, vulling en het patroon in 1 pakket. Een patroon van Christel Krukkert: dezelfde ontwerpster als de stapelbeer. Gelukkig was dit patroon fijn om te haken en heeft mijn haaknaald dit patroon overleefd. Zo was binnen 1 dag Splinter de Vos af. Dank u, Sint!

“The fox has many tricks. The hedgehog has but one. But that is the best of all.” – Ralph Waldo Emerson

Boterkoek met bier

Recept: Boterkoek met bier à la Sab

Recept: Boterkoek met bier à la Sab

Boterkoek met citroen. Dat was eigenlijk het plan, maar er was geen citroen in huis. Wat doe je dan als je boterkoek met citroenrasp erover wil maken? Dan zoek je vervanging. In dit geval werd het bier. Niet een voor de hand liggende keuze volgens manlief. Maar ik vond het heel logisch in mijn hoofd. Dus daar ging een scheut wit bier in het boterkoekbeslag. De eerste teststukken waren snel op en ook de oppasbrigade van babylief vonden het geslaagd (al hield ik uiteraard mijn blik streng op ze gericht bij antwoorden). Mocht je het zelf willen proberen, dan hier mijn recept. Overigens; gebruik echt een boterkoekvorm, bij een springvorm lekt alle boter aan de onderkant eruit.

  • 180 gram gezouten roomboter
  • 260 gram bloem
  • 2 eieren
  • 180 gram suiker
  • flinke scheut wit bier

Verwarm oven op 180 graden.

Mix de roomboter met suiker tot een romige massa. Voeg dan 1 ei toe en flinke scheut wit bier, mix opnieuw. Voeg daarna beetje bij beetje de bloem toe tijdens mixen. Het deeg mag iets plakkerig nog zijn, als het maar niet te nat is, dan iets bloem toevoegen.

Vet boterkoekvorm in met boter en bebloem, zodat de boterkoek niet aan de vorm blijft plakken bij het eruit halen. Verdeel het deeg over de vorm en druk aan met bolle kant van een lepel, strijk met een losgeklopt ei over de boterkoek en maak vormpjes met een vork.

Bak de boterkoek circa 25 – 30 minuten goudbruin. Laat afkoelen voor je hem uit de vorm haalt.

“I have respect for beer.” – Russell Crowe

Stoere Sjaal Zoom

Sjalen tijd: Een stoere sjaal en een bloemetjes sjaal

Stoere Sjaal

Mijn haakvriendin had een leuke sjaal gehaakt. Die wilde ik ook haken, maar dan anders. Het patroon van de Katniss cowl, maar dan aangepast. In plaats van reliëfvasten maakte ik drie rijen reliëfstokjes (ik las over het woord vaste heen) en herhaalde ik het patroon niet helemaal. Daardoor valt hij iets smaller uit met de drie rijen precies in het midden. De garen zijn van Scheepjes stonewashed in de kleur Smokey Quartz (2,5 bollen). Een smalle stoere smokey sjaal dus, perfect voor de herfst.

“Be nobody’s darling: be an outcast. Take the contradictions of your life and wrap around you like a shawl, to parry stones to keep you warm.” – Alice Walker

Bloemetjes sjaal

Na deze stoere sjaal vervolgde ik met een lang project. Een sjaal van bloemetjes. Het deed me denken aan het plukken van bloemetjes uit het gemeentegazon. Vrolijk huppelde ik dan terug naar huis en kwam ik de inmiddels half verwelkte restanten afleveren bij mijn moeder. Die ze dan vervolgens in een eierdopje in de vensterbank zette. Daar dreven de restanten dan tot mama ze eindelijk weg mocht gooien van mij.

Toen ik ouder werd plukte ik grassprietjes. Mijn vader had me geleerd hoe je daarop kon fluiten. Aangezien ik dat heel stoer vond wilde ik dat ook kunnen. Zo zat ik vaak in het gras, als een echte groenbarbaar, te plukken tot ik kon fluiten.

Hier moest ik aan terug denken toen ik vele bloemblaadjes aan het haken was voor deze sjaal. Het was een hele klus, al die bloemetjes afwerken en aan elkaar haken. Één voor één. Het gratis patroon vond ik van Scheepjes, alleen gebruikte ik stonewashed garen (moon stone) en een kleinere haaknaald (3,5mm). Nu loop ik vrolijk buiten met meer dan honderd bloemetjes om mijn nek. Heerlijk warm!

“He loves me, He loves me not, He loves me, He loves me not, He loves me.” – The Daisy Oracle

Caccy Cactus

Eilanden: Palmboom & Caccy de Cactus

Palmboom & Eilandenliefde

Op een onbewoond eiland… daar zou ik niet willen zijn. Maar onder een prachtige palmboom, met een verse kokosnoot, op een wit strand, liggend in de zon. Boek mijn ticket maar alvast naar een tropisch eiland. Het verlangen naar vakantie op een eiland is alweer volop aanwezig. Want: ik houd van eilanden. De kustlijn is nooit ver weg, de wind waait altijd lekker door je haren. Perfect voor vrouwen zoals ik, omdat ik anders afsteek bij de perfect geföhnde en gestylde kapsels van sommige vrouwen.

Voor babylief ben ik bezig met een groots project; een speelkleed. Oftewel twee eilanden met veel zee, zodat hij later als hij iets ouder is erop kan spelen met boten en piraten. Een schat en schatkaart moeten natuurlijk ook niet ontbreken. Als onderdeel van dit grote project ook dit kleine palmboompje. Waarbij de bladeren zo mooi heen en weer waaien door de wind. Zoals de mentaliteit van de Dominicaanse Republiek, relax. Hoe laat is het? Geen idee. Hoe is het weerbericht? Sun, rain, we don’t know met een knipoog en een big smile.

Wil jij marihuana? Nee, dankje. Daarna wordt alle charme nogmaals in de strijd gegooid op mij om dit daar toch te bestellen. Uiteindelijk ben ik zo brutaal om een jonge knaap te vragen wat dit toch is met dat marihuana? Vervolgens schiet hij in de lach, mamajuana. Een drankje bekend op de Dominicaanse Republiek, moét je geprobeerd hebben. Daar zitten we dan heerlijk met ons drankje. Marihuana is er niets bij. Genieten!

“Don’t worry about a thing. Every little thing is gonna be alright.” – Bob Marley (offcourse)

Caccy de Cactus

Ik besloot dat ik een leuk makkelijk patroon wilde maken. Een speelkleed voor babylief. Een eiland met een zee en een stuk vaste land, zodat er tussen gevaren kon worden. Fanatiek schreef ik de eerste rijen haken op, maar al snel werd het speelkleed zeer ingewikkeld. Zo ingewikkeld dat ik er zelf niet meer uit kwam. Dus ligt hij nu in de kast te wachten op meer tijd om hem af te puzzelen.

Wat overigens ook mij typeert. Zo wilde ik met dwarsfluit altijd eerst de moeilijkste stukken doen en dan pas de makkelijke stukken. Dan faalde ik hard en zei Robert altijd dat ik beter iets simpelers kon doen. Dat wilde ik dus niet. Uiteindelijk kreeg ik een vriendinnetje die ook dwarsfluit speelde en wél van makkelijke stukken hield. Zo heeft Robert me toch aan de makkelijke stukken gekregen. En uiteraard mocht ik de moeilijke stukken daarnaast blijven oefenen. Daarmee haalde ik wel mijn diploma’s (toch best tof;  die bestonden toen nog).

Nu bedacht ik me dat ik dus moest beginnen met een simpel patroon. Dus zocht ik inspiratie. Een cactus van vilt als bijtring; dat kan ik vast ook haken. En het lukte! Binnen een uur. Toen nog een keer hetzelfde patroon om te testen of het wel echt klopte wat ik had neergezet en in elkaar zetten. En met trots, hier is mijn eerste patroon!

“Chilly” had ik bedacht. Omdat cactussen nu eenmaal niets doen, behalve staan en genieten van zon. Lijkt me best chill. Maar toen kwam manlief, ‘Ik vind het meer een Kakkie.’ Dus noemde manlief hem steeds Kakkie. Toen werd het “Caccy de Cactus”.

“Hope is not a resting place but a starting point – a cactus, not a cushion.”

– H. Jackson Brown Jr.

Continue reading “Eilanden: Palmboom & Caccy de Cactus”

Wall Deco

Kerst: Versieringen, stockings en poncho

Kerst: Versieringen

De auto is gehuurd en de voorbereidingen beginnen voor (schoon)familiebezoek op eerste en tweede kerstdag. Voor de mensen die niets hebben met kerst, toch even een opfrissende voorbereiding. Jezus is geboren, daarom vieren we kerst. Geloof je niet? Dan geloof je vast wel in hoop. Hoop, geloof en liefde spelen een centrale rol in het kerstverhaal. De drie wijzen volgden een ster in geloof dat ze iets bijzonders zouden vinden. Doet mij altijd denken aan dat vroeger mensen dachten dat aan eind van de regenboog een pot met goud stond. Ineens was daar in een oude lelijke schuur een baby in een nogal krankemikkig geïmproviseerd bedje; voerbak voor beesten. Wat moet dat hectisch zijn geweest voor Maria, belanden na een lang stuk lopen in een stal. Om vervolgens verrast te worden door drie willekeurige wijzen die ineens jouw baby komen bewonderen als een soort pot vol goud.

Een wereldwonder, dat is kerst. In de eerste wereldoorlog werd er tijdens kerst in de loopgraven kerstliederen samen gezongen met de “vijand”. Prachtig hoe kerst mensen hoop kan geven op vrede en bewustzijn van gelijkheid van de mens. Dus om te herdenken dat God mij die hoop die het verstand te boven gaat heeft gegeven, maak ik tweede kerstdag een feestmaal. Ik hang de slingers op in huis (babyproof), trek mijn mooiste outfit aan. Aan tafel! Hopelijk is het lekker, Amen!

“Go tell it on the mountain, over the hills and everywhere. Go tell it on the mountain, that Jesus Christ is born.” – geniaal liedje van heel lang geleden (voor 1865)

Groene poncho

Een mooie outfit zoals een groene poncho. Mijn zus houdt van shoppen en was een tijd op zoek naar een poncho. Ondanks de vele shopmogelijkheden is de poncho niet gevonden. Toen ze hier op bezoek was keken we daarom door wat patronen en uiteindelijk vonden we een mooi patroon. In de Zeeman vond ik bij toeval een mooie kleur groen van Royal (1 euro per bol). Koopje! Dus waagte ik een gok en begon te haken. Uiteindelijk vond Yvonne hem toch niet zo mooi als ze had gedacht. Ik daarentegen ben nu een groene poncho rijker! Super handig voor over een spijkerjack als het koud is buiten, maar niet regent.

“Do not be angry with the rain, it simply does not know how to fall upwards.” – Vladimir Nabokov

Christmas Stockings

Van het restje van de poncho maakte ik stockings. Eigenlijk zijn ze bedoeld om gevuld te worden door ‘Santa Claus’. Ik heb alleen niet veel met de kerstman. Maar ik vind het idee dat ieder gezinslid een eigen sok heeft hangen wel grappig. Dus kreeg ons huis ook een plek voor de zogenoemde “christmas stockings”. Van de groene poncho waren toch nog garen over. Het gratis patroon vond ik in het Engels. Op de hiel borduurde ik de voorletter van onze voornaam en die van babylief maakte ik met een haaknaald kleiner. Daar hingen ze, drie op een rij.

 “For where your treasure is, there will your heart be also.” – Luke 12:34

Pepernoten

Sint in het land: Stapelen & Pepernoten

Sinterklaas: Traditie en Stapelbaar cadeau

Eindelijk is het zover: Sint en de pieten zijn in ons land! Maar nog mooier: de cadeau’s zijn ook uit Spanje meegenomen. Een prachtige traditie die vooral draait om naastenliefde en zorg voor de armen. Zo werd vroeger de schoen gezet in de kerk en de opbrengst werd verdeeld onder de armen. En dan zijn er nog de traditionele lekkernijen die erbij horen, zoals pepernoten, borstplaat, speculaas en taaitaai. Helaas overschaduwen in het nieuws de discussies over het uiterlijk van de piet de werkelijke boodschap. De kledij of gedaante van de hulp was in eerste instantie vroeger ondergeschikt. De werkelijke boodschap draaide om het geven om de armen en het voorkomen van prostitutie (onder jonge kinderen in het geval van Sint Nicolaas). Zo wierp Sint Nicolaas volgens verhalen muntjes naar jonge kinderen zodat ze niet in de prositutie terecht kwamen (hier komt het pepernoten strooien vandaan). Dus een regenboogpiet, een hulppiet, een zwarte piet, een blanke piet, uiteindelijk draait het feest niet om de piet. Maar om het kind, ingepakt in een klein cadeau. En dat cadeau moest voor onze babylief nog gemaakt worden door hulppiet.

Na veel gepriegel en frustratie om het patroon is het dan eindelijk af; de beer is los! Of eigenlijk stapelbaar; oftewel een stapelbeer! Een beer die niet alleen voor de motoriek van babylief goed is, maar vooral voor mama’s fijne handmotoriek. Het patroon komt van Christel Krukkert, mocht je ook je vingerspieren willen trainen. Naderhand kon ik mijn haaknaald weggooien, die kon het patroon niet aan.

“The season for kindling the fire of hospitality in the hall, the genial fire of charity in the heart”. – Washington Irving

Pepernoten bakken!

En als Sint in het land is betekent dat tijd om lekkere pepernoten te bakken! Ze vallen bij mij alleen altijd iets groter uit dan ik gedacht had (ieder jaar). Misschien dat ik volgend jaar mezelf help herinneren kleinere balletjes te rollen. Hoe dan ook, dit recept van de AH is top en het is lekker snel. Gewoon alles bij elkaar in een kom doen, kneden, in de oven, klaar. Ideaal als je weinig tijd hebt en een babylief die sinds kort kan staan. In dit geval was het ’s avonds laat en lag manlief uitgeteld op de bank na een dag hard werken. Overdag is het anders, dan staat mijn kleine toeschouwer naast me. Om vervolgens als een klein gansje achter moedergans aan te lopen bij elke beweging die ik maak. De pepernoten staan bij ons in ieder geval weer op tafel.

“There’s a brand new way of looking at your life. When you know that love is standing by your side.” – James Ingram

Sunflower

Flowerpower: Een overzicht van mooie bloemen

Flowerpower

Een bos bloemen als mooi gebaar. Prachtig om iets te bewonderen van de natuur binnen in huis. Eerlijk gezegd heb ik totaal geen groene vingers, dus een plant is niet aan mij besteed. Om deze bos bloemen dan toch een iets mooier leven te geven, maakte ik foto’s. Dan kunnen jullie er ook van genieten en brengt het hopelijk net als bij mij een lach op jullie gezicht.

“Just living is not enough. One must have sunshine, freedom, and a little flower.” – Hans Christian Andersen

Beterschap bloemen

Ook kwam er een verrassing van de collega’s van manlief. Bloemen voor beterschap. Afgelopen jaar was lichamelijk zwaar, een bevalling, halscyste-operatie en in plaats van herstel een fors vitamine D tekort. Vermoeidheid, koorts, misselijk, duizelig, hoofdpijn en een huisarts die zegt dat ik geduld moet hebben. Herstellen met een baby is niet makkelijk. Eind december de laatste bloedtest als goede afsluiting van dit jaar. Nu ik gelukkig meer energie krijg begint het te kriebelen, what’s next?! Ik heb weer zin in een uitdaging. Manlief kijkt me aan, doe jij eerst maar eens rustig aan. En net als deze bloemen begin ik dan te stralen. Want wat wil een mens nog meer dan geliefd worden? Mijn man uiteraaard, maar die is al bezet. Dus bedankt collega’s voor deze uiting van liefde in de vorm van bloemen. Het doet me goed!

“God writes the Gospel not in the Bible alone, but also on trees, and in the flowers and clouds and stars.” – Martin Luther

Sun(flowers)

Over bloemen gesproken… Is je wel eens opgevallen dat een zonnebloem altijd draait naar de zon? Eigenlijk is deze bloem hét stokstaartje onder de bloemen. Geweldig hoe groot ze worden onder invloed van de zon (en natuurlijk water en grond). De langste zonnebloem gemeten door Guinness World Records was maar liefst 9,17 meter. Een vriendin bracht op bezoek een bos zonnebloemen. Meteen moest ik denken aan dat ik eigenlijk zelf meer in de zon had moeten zitten genieten het afgelopen jaar.

“Keep your face to the sunshine and you cannot see the shadows. It’s what sunflowers do.” – Helen Keller

Herfstdecoratie

Decoratie in huis: Zomer & herfst plateau

Zomerse decoratie in huis

In de zomer stond dit mooie plateau ter decoratie op tafel. Het zomerse weer was nog niet volop aanwezig, dus het was tijd voor wat zomer in huis. Op onze salontafel staat altijd een plateau, praktisch en sfeervol. Een pot met suikerklontjes, een fles met water, wat nagellak (eigenlijk vrij random) en een kaars voor de romantische avond op de bank. Speciaal voor de zomer: heel veel schelpen!

“Winter’s a good time to stay in and cuddle,
But put me in summer and I’ll be a…happy snowman!” – Olaf (Frozen)

Herfst decoratie in huis

Nu de zomer voorbij is, werd het tijd voor wat herfst in huis. Wat herfst tinten; bruin, goud en rood. En nu de donkere dagen er weer aankomen en na het verzetten van de klok zijn kaarsen altijd sfeervol. Dus ook wat lichtgevende hertjes. Op een romantische avond! Ben jij al wezen schoffelen door de herfstbladeren? Lekker met je schoenen heen en weer in een schaatsende beweging. Ook prachtig om de oranje bladeren te zien vallen van de bomen.

Tot slot: voor de oplettende kijker, zag je die witte rozen links? Ja, manlief is écht de meest attente man van de wereld.

“I hope I can be the autumn leaf, who looked at the sky and lived. And when it was time to leave, gracefully it knew life was a gift.” – Dodinsky

Plateau

Groepsdiner: Plateau, recept bladerdeeg bijgerecht en tiramisu

Groepsdiner: Plateau

Een mooi opgemaakt plateau vol lekkere kleine hapjes op tafel bij een groepsetentje. Gevuld met olijven, gevulde peppadews, chorizo voor de vleesliefhebber en voor de vegetariër bladerdeeghapjes. Door de vrolijk gekleurde milieubewuste prikkertjes ook geen vette handen. Liever geheel vegetarisch? Dan kan de chorizo vervangen worden door lekkere kaasjes of gesneden komkommer. Of een bakje in reepjes gesneden rode paprika met een yoghurt dip, jumjumjum! Zoals je leest: de mogelijkheden zijn eindeloos! Of beperkt tot het assortiment van de plaatselijke supermarkt.

Koken voor groepen deed me denken aan mijn studententijd. Het ging er altijd hectisch aan toe in huize Livingstone. Meestal rond de 15 gasten, pannen in de aanslag en iedereen kookte een keer. In sommige gevallen zou je soms liever het diner overslaan als er werd gekookt (voor de insiders: hutspot met cashewnoten en andere goodies die er niet in thuis hoorden?). Hoe dan ook zorgt eten voor een buzzz.

Koken voor groepen is altijd een gezellige aangelegenheid. De charme van de 20 liter pan, de tafel netjes gedekt, de hoeveelheid pannen op het gasfornuis. En de ultieme benutting van de collectie keukengerei. Natuurlijk moet de KitchenAid niet alleen als eyecatcher maar ook voor grote ladingen beslag genoemd worden. De mensen druppelen binnen en iedereen neemt even een kijkje in de keuken, terwijl ik zenuwachtig ben. Want?! Zal alles lukken, komt alles op tijd klaar?!

En je weet wat er gezegd wordt over gesprekken aan tafel…

“All great change in America begins at the dinner table.” – Ronald Reagan

Recept: Snel bladerdeeg bijgerecht

Het bladerdeeg bijgerecht is een makkelijk recept:

  • 6 plakjes bladerdeeg (vrij essentieel)
  • 1 bakje feta
  • 2 theelepels oregano (gedroogde kruiden)
  • 1 theelepel bascilicum (gedroogde kruiden)
  • optioneel: eigeel van 1 ei

Verkruimel de feta en meng met oregano en bascilicum. Leg het mengsel in het midden van een plakje bladerdeeg. Snijd aan allebei de kanten 5 keer in, vouw daarna van rechts naar links en links naar rechts tot een pakketje. Eventueel eigeel eroverheen strijken voor extra glans/knapperigheid. En hop in de oven (volgens instructies op pakje bladerdeeg).

“No one is born a great cook, one learns by doing. ” – Julia Child

Dessert: Traditionele tiramisu

Marsala, mascarpone en mmmjummieness… Oftewel tiramisu! Een grote groep is een goede reden voor een groot dessert. Manlief wilde graag weer eens zelfgemaakte tiramisu. AH is hierin mijn grote vriend, die heeft een goed recept. Tips: doop de vingers kort aan beide kanten en niet geheel in de drankmix. En stiekem schiet ik toch altijd iets extra uit met de marsala…

“Drink because you are happy, but never because you are miserable.” – G. K. Chesterton

Tekenen

Kunst aan de muur, tekenen en een bezoek aan museum Volkenkunde

Kunst aan de muur

Nieuwe kunst aan de muur was een idee wat dagen rondspookte in mijn hoofd. Inmiddels een tijd geleden maakte ik een silhouet van een beer van opgerolde tijdschriften. De beer was los, letterlijk, want door de zon die er steeds op scheen was de lijm losgelaten. Toch niet zulke goede lijm blijkbaar. Na wat inspiratie op Pinterest kwam ik op een idee: alle handen van ons gezin in 1 frame. Dat leek me leuk, alleen daar dacht babylief toch anders over. Hij weigerde zijn hand aan mij af te staan voor deze uiting van kunst. Dus hielp papa een handje. Daar was ons nieuwe kunstwerk voor aan de muur. Mama blij met al die helpende handen.

“Men build too many walls and not enough bridges.” – Joseph Fort Newton

Tekenen

Even een andere vorm van kunst. Oud studiegenoten kennen mijn amateuristische tekeningen: het soggen of SOG-en (studie ontwijkend gedrag vertonen) in de puurste vorm. Bij verveling verscheen er een karikatuur van de hoogleraar en bijbehorende steeds verder in de bank wegzakkende studenten op mijn notitieblok. Vooral wanneer ‘het ene meisje dat altijd haar vinger opstak’ een vraag stelde. De oplettende hoogleraar verwees naar het boek. Altijd geweldig als dat gebeurde, al zorgde dit voor minder herhaling van uitleg en dus minder tekeningen in mijn blok. Om in die relaxte sfeer even terug te vallen sloeg ik ditmaal mijn tekenblok open en begon random diertjes te tekenen.

“Never forget that professionals built the Titanic but an amateur built the Ark.” – Father Brown (Episode: The Grim Reaper)

Museum Volkenkunde

Na het maken van kunst was het tijd voor een uitje met babylief. Dat is altijd een uitdaging om iets te bedenken wat zowel voor ouders als baby leuk is. Onze baby is gelukkig heel makkelijk en dus werd het uitje dit keer museum Volkenkunde in Leiden. Even wat multi-culturele kennis overdracht op de volgende generatie. Er kwamen uiteraard wat bijzondere dingen voorbij. Zoals het Koreaanse teken wat toch wel enigszins lijkt op… Ik hoef het niet eens te zeggen, het is zo overduidelijk.

Toen kwamen we bij een daoïstisch altaar waarop allerlei goden staan afgebeeld en dat werd gebruikt tijdens offerrituelen, ookwel de Berg van de Onsterfelijken genoemd. De voornaamste functie is het oproepen van de goden die bij rituelen een rol spelen. Bijzonder om alles te lezen over deze stroming in China.

Ook een mooi pak van een samurai uit Japan heeft mij geïntrigeerd. Sowieso is de kennis en kunde die een kleine elite Japanners heeft altijd inspirerend. Zo scherp als dat zij messen kunnen maken, zo geduldig, geleerd, volhardend. Nog steeds knap dat er mensen zijn die dit vak willen leren en jaren in leer gaan bij een grootmeester om deze techniek te kunnen beheersen.

En tot slot het bijzonderste item wat ik trof. Je zou denken; dit zijn twee hele bijzondere haakselcreaties. Nee dus. Dit zijn wel degelijk hele bijzondere creaties die lijken op een schildpad. Maar het had ook een functie. Dit waren namelijk voor de indianen tasjes. Niet zomaar tasjes, tasjes waarin de navelstreng van babylief werd bewaard. Dit tasje werd aan babylief vastgemaakt zodat het geluk en vooral gezondheid zou brengen. Toch blij dat onze babylief die niet zijn hele babyperiode mee hoeft te zeulen… Tot slot een cultuurlesje voor de allerkleinste.

“Indianen dansen rond een totempaal.” – K3